Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2017/5219 Esas 2019/2679 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
2. Hukuk Dairesi
Esas No: 2017/5219
Karar No: 2019/2679

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2017/5219 Esas 2019/2679 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Dava türü: Boşanma
Mahkeme: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
Karar Numarası: 2017/5219 E. , 2019/2679 K.
Karara göre:
- Davacı erkeğin tüm temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.
- Davalı kadının kusur derecesi dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.
- Maddi tazminatın takdirinde hakkaniyet ilkesi ve Türk Borçlar Kanunu madde 50 ve 51 dikkate alınarak daha uygun bir miktar belirlenmesi gerektiği karara bağlanmıştır.
- Kararın bu sebeple bozulması ve daha uygun miktarda maddi tazminat takdir edilmesi için dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kanun maddeleri:
-Türk Medeni Kanunu madde 174/1
-Türk Medeni Kanunu madde 4
-Türk Borçlar Kanunu madde 50 ve 51.
2. Hukuk Dairesi         2017/5219 E.  ,  2019/2679 K.

    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
    DAVA TÜRÜ : Boşanma

    Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden, davalı kadın tarafından ise; hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
    1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
    2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu"nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
    SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 154.30 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2019(Çrş.)



    Bu web sitesi, sisteminin bir üyesidir.