Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/3882 Esas 2020/227 Karar Sayılı İlamı

10. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/3882
Karar No: 2020/227
Karar Tarihi: 15.01.2020

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/3882 Esas 2020/227 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Sanık, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkum edilmiş ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle cezası artırılmıştır. Sanık hakkında önceden aynı suçtan mahkumiyet kararı bulunması nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi gereği, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartları bulunmadığından doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış ve bu tedbirin ihlali nedeniyle yargılamaya devam edilmiştir. Yargılama süreci kanuna uygun yapılmış, sanığın suçu işlediği ve cezasının doğru belirlendiği tespit edildiği için temyiz itirazları reddedilmiştir.
Kanun maddeleri:
- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi: Uyuşturucu veya uyarıcı madde suçlarından mahkum olanların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinden faydalanabilmesi için belirlenen şartları düzenler.
- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanabilmesi için belirlenen şartları düzenler.
- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi: Ceza infaz kurumu kurallarına aykırı davranışların sonuçlarına ilişkin hükümleri içerir.
- 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkr

10. Ceza Dairesi 2019/3882 E. , 2020/227 K.

"İçtihat Metni"

Mahkeme : BURSA 17. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş ve suç tarihinde infaz edilmekte olan herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK"nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;
24.11.2015 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi