Kasten öldürmeye teşebbüs - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2019/2747 Esas 2019/4673 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/2747
Karar No: 2019/4673
Karar Tarihi: 04.11.2019

Kasten öldürmeye teşebbüs - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2019/2747 Esas 2019/4673 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi, sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezasına çarptırıldığı hükmün istinaf başvurusunu CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddetti. Sanığın müdafiinin yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebi de reddedildi. Sanık, mağduruna yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkum edildi. TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararına göre infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği belirtildi. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi de bir isabetsizlik görmedi ve sanığın temyiz itirazlarını esastan reddetti. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın tevdi edilmesine karar verildi. Kanun maddeleri: TCK 81 (Kasten öldürme suçu), TCK 35 (Kasten işlenen suçların azamî cezası), TCK 53 (Hak yoksunluğu cezası).

1. Ceza Dairesi 2019/2747 E. , 2019/4673 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2018 gün ve 2018/51 esas, 2018/435 karar sayılı, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK"nin 81, 35, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK"nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... Taşçı müdafiinin yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında; mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle;
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23/10/2018 gün ve 2018/1961 esas, 2018/1633 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; gerekçenin yetersiz olduğuna, suç vasfına, TCK. 62. maddenin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.