Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 2016/9713 Esas 2020/1236 Karar Sayılı İlamı

23. Hukuk Dairesi
Esas No: 2016/9713
Karar No: 2020/1236
Karar Tarihi: 24.02.2020

Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 2016/9713 Esas 2020/1236 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Davacının, davalı kurumla imzaladığı temizlik sözleşmesi uyarınca kayseri şube müdürlüğü ile bağlı ajans amirliklerinin temizlik hizmetinin müvekkili şirket personelleri tarafından sağlandığını belirtmesi ve dava dışı işçinin açtığı işçilik alacakları davasının işçi lehine sonuçlanması nedeniyle müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını öne sürerek 2.500 TL alacağın ödenmesini talep ettiği tazminat davasının reddine karar verildi. Mahkeme, taraflar arasındaki sözleşme ve idari şartnamesinde yer alan işçi alacağından yüklenicinin sorumlu olduğunun belirtilmesine dayanarak davanın reddine hükmetmiştir. Karar temyiz edildi ancak temyiz itirazları reddedildi ve hüküm onandı.
Kararda geçen kanun maddeleri:
- Borçlar Kanunu'nun 106. maddesi (Sözleşmeden doğan borçların ifası ve temerrüd)
- İş Kanunu'nun 38. maddesi (İşçinin çalıştığı işyeri sahibi veya işverenle iş ilişkisinde çalıştığı işin gereği olan işleri yapmakla yükümlüdür)
- İş Kanunu'nun 49. maddesi (İşçinin hak edişleri, borcu doğuran hükümler gereğince işveren tarafından ödenir)

23. Hukuk Dairesi 2016/9713 E. , 2020/1236 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında 01/01/2010 ile 31/12/2010 dönemini kapsayan temizlik alım sözleşmesi imzalandığını, 01/03/2011 tarihine kadar ilgili sözleşmenin taraflarca yenilendiğini, belirtilen tarihler arasında ... Kayseri Şube Müdürlüğü ile bağlı ajans amirliklerinin temizlik hizmetinin müvekkili şirket personelleri tarafından sağlandığını, dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye ödeme yapıldığını, müvekkili şirket ile davalı kurumun müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek 2.500,00 TL alacağın ödeme tarihi olan 28/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; işçilik alacaklarından davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 33. maddesi ve İdari Şartnamenin 16.3.1 maddeleri gereği işçi alacağından yüklenicinin sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.