Nitelikli dolandırıcılık - resmi belgede sahtecilik - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/10327 Esas 2020/215 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Her üç sanık hakkında; TCK"nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2, 53, TCK 204/1, 62, 53. maddeleri gereği mahkumiyet


Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ... Arslan müdafi, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanık ..."ın 14.11.2005 tarihinde devrettiği Işık şirketine ait 2025339 seri nolu boş çeki teslim etmeyerek keşide tarihi itibarıyla yetkisi olmadığı halde Işık şirketi adına 20.01.2006 keşide tarihli ve 8600 TL meblağlı olarak tanzim ettirip sanık ...’a verdiği O’nun da sahte ciro ile çeki kayınbiraderi olan sanık ..."a verdiği, sanık ...’in de diğer sanıklarla iştirak halinde katılandan mal alırken bu çeki kullandığı, sanıkların sahte olduğunu bildikleri bu çeki katılana verip dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;
1-Sanıklar ... ve Mehmet Aslan hakkında nitelikli dolandırıılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Sanık ...’ın kendisine ait şirketi devrettikten sonra davaya konu çeki sahte kaşe ile keşide ettirip ...’a verdiği ve katılan şirkete ciro edip vermek sureti ile katılandan mal alındığı anlaşılmakla, sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediği yönünde mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yagrılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen dellillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA,
2-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK"nın 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun kanunda gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tâbi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 20.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
3-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın katılan şirketle yahut alt cirantası ...şirketi ile bir ticari ilişkisinin olmaması, katılan tarafından başlatılan icra takibine itiraz etmesi ve bu itiraz sonunda çek üzerindeki yazı ve imzanın da kendisine ait olmadığının belirlenmesi, dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ...’ın sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.