Mala zarar verme - silahla basit yaralama - tehdit - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2015/8694 Esas 2016/759 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, silahla basit yaralama, tehdit


Sanık ....... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı; silahla basit kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar....... tarafından, mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanık ..... tarafından, tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmü de sanık ...... tarafından temyiz edilmekle ve bu hükümlerle sınırlı olarak dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar........ hakkında silahla basit kasten yaralama suçundan verilen hükümlerle sanık ...... hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun"a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK"nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık ...... hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Belirlenen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK"nın 52/2 maddesi yazılmamış ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.
Sanığın, katılanlarla tartıştıktan sonra katılanlara yönelik olarak, “ulan borcunuzu ödeyin, yoksa sizi öldürüp içeride yatarım” şeklinde konuşarak tehdit suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, suçu kabul etmediği, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, hakkında erteleme kararı verilmediği ve verilen cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.