Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2013/22457 Esas 2014/5545 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Sakarya 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ :27.06.2013
NUMARASI :Esas no:2012/771 Karar no:2013/514

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, küçüklerin babaannesi tarafından açılmıştır. Küçüklerin babası, davalı ile evliyken 11.07.2011 tarihinde ölmüştür. Çocuklardan Recepcan 11.07.2007, Ayşe .. ise 18.3.2011 doğumludur. Velayet hakkına sahip olan annenin, hemşire olup Ağrı"ya atamasının yapıldığı, davacının ise Sakarya"da oturduğu, dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hısımlara tanınan kişisel ilişki, çocuklarla hısımları arasında akrabalık bağlarını korumak ve geliştirmek amacını taşır. Mahkemece babaanne ile çocuklar arasında “her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları Cumartesi ve takip eden Pazar günleri” tesis edilen kişisel ilişki tarafların farklı kentlerde oturdukları ve çocukların yaşları nazara alındığında amaca ve çocukların menfaatlerine uygun görülmemiş, kişisel ilişki süresi fazla bulunmuştur. Mahkemece daha uygun sürelerle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2014 (Çrş)