Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2015/7268 Esas 2018/5044 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK"nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçi sigorta şirketinde satış elemanı olarak görev yapan sanığın müşterilerin ödemiş oldukları toplam 36.000,00 TL tutarındaki sigorta primlerini uhdesinde tuttuğu olayda; sanığın ikrarı ve bilirkişi raporuna göre hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan 720 gün karşılığı adli para cezasının TCK"nın 43/1 maddesi gereğince arttırılması sırasında 1080 gün yerine 1095 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilip, TCK"nın 62. maddesi gereğince yapılan indirim sonucundan belirlenen sonuç adli para cezasının 900 gün karşılığı günlüğü 20.00 TL"den olmak üzere 18.000 TL olarak belirlenmesi gerekirken 912 gün karşılığı 18.400,00 TL"ye hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK"nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin olan kısmındaki "1095”, “912" ve “18.400 TL” ibareleri çıkartılarak yerlerine "1080”, “900” ve “18.000 TL” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.