Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2014/17824 Esas 2014/21695 Karar Sayılı İlamı

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.07.2014 gün ve 2014/13892/46787 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.07.2014 gün ve KYB. 2014/265432 sayılı ihbarnamesi ile;
Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ..."ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu"nun 204/1, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2010 tarihli ve 2009/629 Esas, 2010/22 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Mahkemece, sanıkların birlikte işledikleri kabul edilen resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanıklar ... ve ..."ın kararı temyiz ettiği, Yargıtay 8. Ceza Dairesi"nin 23/09/2013 tarihli ve 2012/30165 Esas 2013/23057 sayılı ilamı ile sanık ..."ın temyiz itirazlarının süresinde yapılmadığından bahisle reddine, diğer sanık yönünden ise yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verildiği nazara alındığında;
Eylemi birlikte gerçekleştirdikleri kabul edilen ve hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık hakkında Yargıtay 8. Ceza Dairesi"nin 23/09/2013 tarihli ve 2012/30165 Esas 2013/23057 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu"nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, sanığın, çalıntı araca başka bir aracın gerçek plakalarını takarak sahte Motorlu Araç Trafik ve Tescil Belgesi düzenlemek şeklinde gerçekleşen eyleminde, belgelerin farklı tarihlerde yapıldığına dair kesin delil bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu"nun 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu"nun 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
İddianamedeki sevk ve tavsife, hükmün konusuna, kanun yararına bozma isteminin kapsamına, dosyaya daha önce Yüksek 8. Ceza Dairesince bakılarak, sanığın hukuki durumunu da etkileyebilecek şekilde diğer sanık ... hakkında, 23.09.2013 gün 2012/30165 Esas, 2013/23057 sayılı bozma kararının verilmesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu"nun işbölümüne ilişkin 17.07.2014 tarih ve 2014/2 sayılı kararının, ortak hükümler kısmının 4. maddesindeki "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle Daire dışına dönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" şeklindeki düzenlemeye göre, kanun yararına bozma talebini inceleme görevinin Yüksek 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.