Nitelikli dolandırıcılık - resmi belgede sahtecilik - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/8796 Esas 2019/11391 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK"nın 158/1-j, 35/1, 62/1, 52/2-4, 53/1-3, 204/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’in, ... Turizm Hayvancılık Limited Şirketi’nin ortağı olduğu ve katılan ...’tan taşıt kredisi alabilmek amacıyla iş yerinde muhasebeci olarak çalışan sanık ...’den vergi levhasındaki vergi matrahını yüksek göstermesini istediği, sanık ...’nin hazırladığı vergi levhası ile kredi müracaatında bulunduğu ancak banka tarafından yapılan araştırmada vergi matrahının yüksek gösterildiğinin belirlendiği ve kredinin ödenmediği, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;
1- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,
21/06/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 66/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,
Banka tarafından, sunulan vergi levhasının gerçek belge olup olmadığının rutin olarak kontrol edildiği ve bu kontrol esnasında vergi matrahının yüksek gösterildiğinin tespit edilmesi üzerine kredinin kullanılmasına izin verilmediği, sanıkların bankanın denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli davranışlarının bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun kanuni unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraatlerine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK"nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 11/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.