Adam öldürmek - etkili eylem - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/5355 Esas 2014/365 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/5355
Karar No: 2014/365
Karar Tarihi: 30.01.2014

Adam öldürmek - etkili eylem - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/5355 Esas 2014/365 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen ve 765 sayılı Türk Ceza Yasası'na göre verilen hüküm, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 9. maddesi gereğince yeniden ele alındı. Hükümde, sanığın maktulü basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, maktulde bulunan kalp rahatsızlığının birleşmesi sonucu maktulün öldüğü, ölüm ile olay arasında illiyet bağı olduğu belirtildi. Hükümde yapılan hataya işaret edilerek, sanıkların maktuldeki mevcut bünyesel faktörlerin varlığını önceden bilip bilmedikleri ve cezalandırılmaları gerektiği değerlendirilmemişti. Hükümlü müdafiinin temyiz itirazı bu sebeple yerinde görüldü ve hüküm bozuldu. Kararda 5237 sayılı TCK'nun 22/3, 86/2 ve 85/1 maddeleri, 22/2 ve 86/2 maddeleri ile 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 81. maddesi belirtilerek açıklandı.

1. Ceza Dairesi 2013/5355 E. , 2014/365 K.

"İçtihat Metni"

Tebliğname No: 1 - 2013/22091
MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 07/09/2012, 2012/327 (E) ve 2012/309 (K)
SUÇ : Adam öldürmek, etkili eylem

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü H.. T.. hakkında 765 Sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası"nm 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu"nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun"un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
Kesinleşen hükümde sanığın maktulü basit tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, maktulde bulunan kalp rahatsızlığının birleşmesi sonucu maktulün öldüğü, ölüm ile olay arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılmakla, maktuldeki yaralanmanın 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi kapsamında kalması halinde, sanıkların maktuldeki mevcut bünyesel faktörlerin varlığını önceden bilip bilmedikleri hususu araştırılarak; bildikleri takdirde 5237 sayılı TCK.nun 22/3 ve 86/2 maddeleri delaletiyle 85/1. maddesi uyarınca bilinçli taksirle ölüme neden olma, bilmedikleri takdirde ise 5237 sayılı TCK.nun 22/2 ve 86/2. maddeleri delaletiyle 85/1. maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeksizin; 5237 sayılı TCK.nun 81. maddesi esas alınarak lehe yasa karşılaştırması yapılması ve 765 sayılı TCK.nun lehe olduğunun kabulü ile uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,
Hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 30/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.