Bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/5842 Esas 2014/392 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/5842
Karar No: 2014/392
Karar Tarihi: 03.02.2014

Bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/5842 Esas 2014/392 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, bilinçli taksirle ölüme sebebiyet vermekten sanık hakkında 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmetmiştir. Sanık, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan beraat etmiştir. Hakaret suçundan da sanık beraat etmiştir. Toplanan deliller incelenerek suç niteliği tayin edilmiş ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebep de dikkate alınmıştır. Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve hakaret suçlarında deliller yeterli bulunmamıştır. Kararda TCK'nin 85/1, 22/3 ve 62/2-1 maddeleri yer almaktadır. Bu maddeler, bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme suçunun cezasını belirler. Ayrıca TCK'nin diğer maddeleri, suçlama yapılmayan veya beraat kararı verilen konulara işaret etmektedir.

1. Ceza Dairesi 2013/5842 E. , 2014/392 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme
HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan beraatine.
2- a) Sanık ... hakkında TCK.nun 85/1, 22/3, 62/2-1 maddeleriyle 3 yıl 4 ay hapis cezasına,
b) Sanık ... hakkında hakaret suçundan beraata.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..."nın, bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, sanık ... hakkında hakaret suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin sanıkların ayrı ayrı teşdiden cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.