Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/11663 Esas 2019/8577 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2-4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu otobüs firmasında çalıştığı, suç tarihinde işten ayrılırken o güne kadarki çalışmasının karşılığı olduğunu söyleyerek müşterilerden tahsil ettiği parayı 650 TL eksik teslim etmek suretiyle söz konusu parayı uhdesinde tuttuğu, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın savunmasında; katılan ile telefonda görüşüp kendisine hesabını gör git dediğini, bunun üzerine tanık ...’ın yanına gittiğini, ....’ın 25 günlük çalışma bedelini hesapladığını, kendisine çalıştığı süre karşılığı olan parayı verdiğini ve işten ayrıldığını beyan etmesi ile tanık ....’ın, sanığın olay günü patronları olan katılan ile telefonla görüşüp işi bırakacağını söylediğini, bilet raporunu çıkartıp toplam 1.296 TL olan paranın 646 TL’sini teslim ettiğini, geri kalan 650 TL tutarındaki parayı ise o tarihe kadarki çalışmasının karşılığı olduğunu söyleyerek kendisine teslim etmediğine yönelik soruşturma aşamasında alınan beyanları karşısında, sanığın aşamalarda değişmeyen savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından; sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve taraflar arasındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla, devir olgusunu inkar etmeyen sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun"un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.