Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/15629 Esas 2019/9779 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK"nın 155/2, 62, 52/2 ve 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, katılan şirkete ait işyerinde torbalama görevlisi olarak çalıştığı sırada, katılan şirkete ait olup müşteriden alınmış olan 22.09.2006 tarihli ve 6.266 TL bedelli çekin bedelini bankadan tahsil etmesine rağmen şirket kasasına aktarmayıp uhdesine geçirdiği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın, suça konu çeki tahsil etmek üzere tanık ...’ın kendisine verdiğini ve söz konusu işyerinde paketleme dışında başka görevi olmadığını savunması, katılan şirketin yetkilisi olan ...’in savcılıktaki ifadesinde; torbalama görevlisi olarak çalışan sanığın, işyerinde para tahsiline ilişkin hiç bir yetkisi olmadığı ve çeklerin normalde temyiz dışı sanık ...’te veya kantarda görev yapan ...’da bulunduğuna yönelik beyanda bulunması ve taraflar arasında Bakırköy 13.İş Mahkemesi’nin 2007/1046 Esas sayılı dosyası nezdinde görülen alacak davasında dinlenen tanık beyanlarından da sanığın işyerinde satış yapma, bedelini tahsil etme veya çek tahsil etme yetkisi olmadığının anlaşılması karşısında, torbalama görevlisi olup, para tahsil yetkisi bulunmayan sanığın, bir diğer çalışan tarafından bankadan tahsil edilmesi için kendisine teslim edilen suça konu çekin bedelini ilgili bankadan tahsil ettiği halde, katılan şirkete intikal ettirmeyip uhdesinde tuttuğu anlaşıldığından, sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 155/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının 22/09/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle