Güveni kötüye kullanma - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/8884 Esas 2019/3871 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK"nın 155/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın İzmir Adliyesi önünde arzuhalcilik yaptığı, katılanın kendisine dava dilekçesi yazdırmak istediğini belirttiği, sanığın 60 TL karşılığında dava dilekçesini yazdığı, katılanın dava ile ilgili bütün belgelerini sanığa verdiği, sanığın bu belgeleri aldıktan sonra adliye içerisine girdiği, bir müddet sonra geri gelerek dava harcı olarak katılandan 690 TL para istediği, katılanın üzerinde bulunan 300 TL"yi verdiği, ertesi gün de kalan 390 TL parayı verdiği, sanığın adliyeye girerek katılana adliyenin karşısındaki cafede beklemesini söylediği, katılanın akşama kadar bekledikten sonra sanığı aradığında işlemleri tamamladığını, makbuzun yarına kaldığını belirttiği, ertesi gün katılanın adliyeye geldiğinde sanığı bulamadığı, telefonla da ulaşamadığı, bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabul olunduğu olayda; sanığa atılı eylemin TCK"nun 157/1 maddesinde yazılı ve 6763 sayılı Kanun"un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK"nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında cezaya hükmolunurken uygulanan TCK"nın 155/1 maddesinde hapis ve adli para cezası birlikte öngörülmesine rağmen sadece hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,
Sanık hakkında TCK"nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş olması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK"nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.