Yargıtay 13. Hukuk Dairesi 2016/26348 Esas 2019/2499 Karar Sayılı İlamı

.. ile ... vekili avukat... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25/11/2014 tarih ve 2013/178-2014/563 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, senetlere dayalı alacağının tahsili amacıyla davalı avukata vekalet verdiğini, kararlaştırılan 600,00 TL vekalet ücretini ödemesine rağmen davalının 1.600,00 TL vekalet ücreti alacağı olduğundan bahisle aleyhine icra takibi başlattığını, ayrıca bazı icra dosyalarında hiçbir işlem yapmadığını ileri sürerek vekalet ücreti yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, daha önceden vekalet ücreti alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durması sonucu açılan itirazın iptali davasının kabulüne karar verildiğini, kesin hükme rağmen davacının menfi tespit davası açmasında hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davaya konu olan davacının alacaklısı olduğu ve davalı avukat tarafından takibe konulan senetler karşılığı talep edilen vekalet ücretinin yerinde olup olmadığına ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 2010/734 E.-2012/219 K. sayılı ilamı ile 1.600,98 TL yönünden itirazın iptaline karar verildiği, verilen bu kararın eldeki menfi tespit davasının taraflarının ve konusunun aynı olması nedeniyle kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Dava değeri 1.600,00 TL olup, davacı tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi (25.11.2014) itibariyle 1.890,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.