Dolandırıcılık değişen suç vasfına göre nitelikli dolandırıcılık - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/15153 Esas 2019/219 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre nitelikli dolandırıcılık)
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-d, 62/1, 52/2, 58 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, oto kiralama işiyle uğraşan şikayetçinin yanına giderek kendisini ... ismiyle tanıtıp bu kişi adına sahte olarak düzenlenen sürücü belgesini ibraz etmek suretiyle ... plaka sayılı aracı kiraladıktan sonra geri getirmediği ve araca başka bir plaka takıp ortadan kaybolmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, şikayetçi ve tanık beyanları, araç kiralama sözleşmesi, sürücü belgesi fotokopisi, olay yeri inceleme raporu, kriminal rapor ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, hileli söz ve davranışlarla şikayetçiyi aldatıp kendisinden suça konu aracı kiraladıktan sonra iade etmemek suretiyle haksız yarar sağlayarak üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Bozmadan önce verilen Büyükçekmece 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/07/2011 tarih ve 2009/1516 Esas ve 2011/1261 Karar sayılı tarihli ilk hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması ve anılan hükmün sanık tarafından temyiz edilip, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 326/son maddesi gereğince sanık yönünden kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında TCK’nun 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmedilerek CMUK.nun 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.