Nitelikli dolandırıcılık - özel belgede sahtecilik - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/10041 Esas 2019/1385 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle, katılan ..."e ait kimlik bilgilerini içeren ve ele geçirilemeyen sahte kimlikle, katılan ... adına telefon ve adsl hattı abonelikleri gerçekleştirdikleri ve fatura bedellerini ödemeyerek katılan kurumu zarara uğrattıkları iddia edilen olayda;
Sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri, abonelik sözleşmeleri ile sanıklara ait yazı ve imza örneklerinin karşılaştırılması sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuna göre, abonelik sözleşmelerindeki imzanın sanıkların eli ürünü olmadığı ve kullanılan sahte kimlik fotokopisinde bulunan fotoğrafın sanık ..."e ait olmadığının mahkeme heyeti tarafından tespit edildiği anlaşılmakla; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,
2- Özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen özel belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 12/12/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.