Kasten öldürme - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2016/2163 Esas 2017/2051 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/2163
Karar No: 2017/2051
Karar Tarihi: 31.05.2017

Kasten öldürme - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2016/2163 Esas 2017/2051 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2016/2163 E. ve 2017/2051 K. sayılı kararda, kasten adam öldürme suçundan hükümlüye, 765 sayılı TCK uyarınca verilen 15 yıl hapis cezasının aynen infazına hükmedilmiştir. Ancak, kararın 5237 sayılı Yasa ile bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemiştir. Ayrıca, uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinin suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği belirtilmesine rağmen, hüküm gerekçesiz bırakılmıştır. Bu sebeplerden dolayı, hükmün BOZULMASINA karar verilmiştir.
Kanun maddeleri:
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu
- Anayasanın 141. maddesi
- 5271 sayılı CMK'nun 34 ve 230. maddeleri.

1. Ceza Dairesi 2016/2163 E. , 2017/2051 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : 765 sayılı TCK. ile verilen 15 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün aynen infazına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04.03.2003 gün ve 24-20, 15.07.2008 gün ve 2008/1-50 esas, 2008/199 karar, 19.06.2007 tarih ve 2007/1-122 esas, 2007/153 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere, hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılamasının duruşma açılarak, hükümlüye müdafii tayin edilmesi ve hükümlünün savunmasının alınmasından sonra, 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasanın tüm sonuçlarıyla beraber bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere, uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Yargılama Yasasının 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re"sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 31/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.