Dolandırıcılık - Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/7693 Esas 2020/5495 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK"nın 157/1, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, aynı inşaatta çalışması nedeniyle katılan ile arkadaş oldukları, suç tarihinden birkaç gün önce katılanın sanığa araç almak istediğini söylediği, bunun üzerine sanığın olay tarihinde katılanı telefonla arayarak istediği şekilde bir araç bulduğunu, gelip araca bakmasını istediği, akabinde sanık ile katılanın oto galericiler sitesinde buluştukları, sanığın katılana aracı satacak şahsı tanıdığını, aracı kendisine alacağını, kendisinin hiçbir şekilde hiçbir şeye karışmamasını söylediği ve katılandan 10.000.TL parayı elden aldığı, sanığın daha sonra katılandan satın alınacak aracı galerici ile birlikte test etmesini istediği, katılan ile galericinin aracı test ederken sanığın olay yerinden ayrıldığı, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,
Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanları, güvenlik kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair mahkemenin kabul hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.